Gruźlica rozprzestrzenia się bez lekarstwa w Południowej Afryce

Gruźlica rozprzestrzenia się bez lekarstwa w Południowej Afryce

Ostatnie doniesienia ujawniły, że skrajna lekooporność prątków gruźlicy (XDR-TB) staje się poważnym problemem zdrowia publicznego w Południowej Afryce. Te szczepy gruźlicy zazwyczaj nie reagują na wszystkie obecnie dostępne leki przeciwgruźlicze. Oznacza to, że choroby tej nie da się już wyleczyć u osoby zakażonej takim szczepem.

Z powodu braku łóżek szpitalnych dla pacjentów z gruźlicą (TB), osoby, u których leczenie zawiodło z powodu lekoopornych szczepów TB, są wypisywane z powrotem do społeczności, będąc wciąż zakaźnymi. W rezultacie te wysoce oporne szczepy mogą rozprzestrzeniać się w społeczności.

Chociaż większość tych pacjentów ostatecznie umiera, mogą oni żyć i pozostawać zaraźliwi nawet przez 18 miesięcy lub dłużej. Zdarzają się przypadki, w których lekooporny szczep został przeniesiony na wcześniej niezakażonych bliskich członków rodziny.

Przeciętny podróżny ma niskie ryzyko zakażenia się gruźlicą podczas podróży, ponieważ do zakażenia zwykle potrzebna jest długotrwała ekspozycja na środowisko, w którym przebywa osoba z aktywną gruźlicą. Jednak podróżni mogą zmniejszyć ryzyko narażenia na TB, unikając sytuacji, w których prawdopodobne jest przeniesienie gruźlicy, np. odwiedzając członków rodziny w słabo wentylowanych pomieszczeniach w bliskim kontakcie z osobami kaszlącymi, które mają aktywną gruźlicę.